schundig

schundig (język niemiecki)

przymiotnik

odmiana:

(1.1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der schundige ein schundiger schundiger	die schundige eine schundige schundige	das schundige ein schundiges schundiges	die schundigen schundigen schundige
Gen.	słaba mieszana mocna	des schundigen eines schundigen schundigen	der schundigen einer schundigen schundiger	des schundigen eines schundigen schundigen	der schundigen schundigen schundiger
Dat.	słaba mieszana mocna	dem schundigen einem schundigen schundigem	der schundigen einer schundigen schundiger	dem schundigen einem schundigen schundigem	den schundigen schundigen schundigen
Akk.	słaba mieszana mocna	den schundigen einen schundigen schundigen	die schundige eine schundige schundige	das schundige ein schundiges schundiges	die schundigen schundigen schundige

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Schund m

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.