rzeczoznawca (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba wydająca orzeczenia w sprawach dotyczących jego kompetencji, a niejasnych dla innych
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rzeczoznawca rzeczoznawcy dopełniacz rzeczoznawcy rzeczoznawców celownik rzeczoznawcy rzeczoznawcom biernik rzeczoznawcę rzeczoznawców narzędnik rzeczoznawcą rzeczoznawcami miejscownik rzeczoznawcy rzeczoznawcach wołacz rzeczoznawco rzeczoznawcy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) biegły, ekspert, opiniodawca
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rzeczoznawstwo n
- przym. rzeczoznawczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. rzecz + -o- + -znawca
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) expert
- francuski: (1.1) appréciateur m, expert m
- hiszpański: (1.1) experto m, perito m
- niemiecki: (1.1) Sachverständiger m, Gutachter m
- ukraiński: (1.1) експерт m
- włoski: (1.1) perito m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.