ruszt (język polski)

ruszt (1.1)

ruszt (1.2)

wymowa:

IPA: [ruʃt], AS: [rušt]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) część urządzenia do spalania (pieca lub kotła), a także grilla, pod którą umieszcza się paliwo

(1.2) bud. płaski układ konstrukcyjny, złożony z krzyżujących się belek

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	ruszt	ruszty
dopełniacz	rusztu[1]	rusztów
celownik	rusztowi	rusztom
biernik	ruszt	ruszty
narzędnik	rusztem	rusztami
miejscownik	ruszcie	rusztach
wołacz	ruszcie	ruszty

przykłady:

(1.1) Wyłóż kiełbasę na ruszt, bo drewno już się rozpalio.

(1.2) W tym budynku konstrukcję nośną stropu stanowi ruszt.

składnia:

kolokacje:

(1.1) potrawy z rusztu

synonimy:

(1.1) pot. grill

(1.2) kratownica

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. rusztowy

rzecz. rusztowanie n

zdrobn. ruszcik mrz

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. Rost^[2]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) grate; (1.2) beam grid
• łaciński: (1.1) frixorium n
• niemiecki: (1.1) Rost m
• nowogrecki: (1.1) σχάρα ż
• szwedzki: (1.1) rost w
• włoski: (1.1) alare m (w kominku), graticola ż

źródła: