spalanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [spaˈlãɲɛ], AS: [spalãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od spalać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik spalanie dopełniacz spalania celownik spalaniu biernik spalanie narzędnik spalaniem miejscownik spalaniu wołacz spalanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. palić, spalać ndk., spalić dk.
- rzecz. spalina ż, spalenie n, palenie n, palnik mrz, spaliny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) burning
- arabski: (1.1) احتراق m
- baskijski: (1.1) errausketa
- estoński: (1.1) põlemine
- fiński: (1.1) palaminen
- francuski: (1.1) brûlage m
- macedoński: (1.1) согорување
- rosyjski: (1.1) сгорание n
- telugu: (1.1) చురక, కాల్చివేత
- włoski: (1.1) bruciamento m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.