rustykalność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. cecha tego, co rustykalne
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik rustykalność dopełniacz rustykalności celownik rustykalności biernik rustykalność narzędnik rustykalnością miejscownik rustykalności wołacz rustykalności - przykłady:
- (1.1) Myślę nie tylko o Brodzińskim, lecz o pewnych cechach mentalności polskiej utrwalonych w kulturze bądź świadomie wówczas lansowanych, takich jak idyllizm, słowiańskość, rustykalność.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. rustykalny
- przysł. rustykalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. rustykalny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) rusticity
- rumuński: (1.1) rusticitate ż
- źródła:
- ↑ Nowe Książki, nr 1-6, Wydawnictwo Współczesne RSW "Prasa-Książki-Ruch", 1989
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.