rurał (język polski)

wymowa:
[uwaga 1] IPA: [ˈruraw], AS: [rurau̯]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) st.pol. osoba głupia[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) st.pol. rurała
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. rura[1]
uwagi:
  1. ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Rurał” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. V: Próba-R, Warszawa 1900–1927, s. 773.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.