rupiecie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ruˈpʲjɛ̇ʨ̑ɛ], AS: [rupʹi ̯ėće], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) zbiór starych, zniszczonych i nieprzydatnych rzeczy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba mnoga mianownik rupiecie dopełniacz rupieci celownik rupieciom biernik rupiecie narzędnik rupieciami miejscownik rupieciach wołacz rupiecie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rupieć m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- sjp.pl - rupieci
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.