roztrąb (język polski)
.jpg.webp)
roztrąb (1.1) helikonu
- wymowa:
- IPA: [ˈrɔstrɔ̃mp], AS: [rostrõmp], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• wygł.• nazal.• asynch. ą
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) muz. wylot blaszanego instrumentu dętego
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) rozk. zob. roztrąbić
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik roztrąb roztrąby dopełniacz roztrąbu roztrąbów celownik roztrąbowi roztrąbom biernik roztrąb roztrąby narzędnik roztrąbem roztrąbami miejscownik roztrąbie roztrąbach wołacz roztrąbie roztrąby - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dźwięcznik, czara głosowa
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trąba ż, trąbka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.