helikon (język polski)
helikon (1.1)
- wymowa:
- IPA: [xɛˈlʲikɔ̃n], AS: [χelʹikõn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) muz. instrument dęty blaszany; zob. też helikon (instrument) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik helikon helikony dopełniacz helikonu helikonów celownik helikonowi helikonom biernik helikon helikony narzędnik helikonem helikonami miejscownik helikonie helikonach wołacz helikonie helikony - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. heligonka ż
- przym. helikonowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
- tłumaczenia:
- źródła:
helikon (język czeski)
helikon (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) muz. helikon
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik helikon helikony dopełniacz helikonu helikonů celownik helikonu helikonům biernik helikon helikony wołacz helikone helikony miejscownik helikonu helikonech narzędnik helikonem helikony - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. helikonový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.