roratny (język polski)
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z roratami, dotyczący rorat[2][3]
- odmiana:
- (1.1)[4]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik roratny roratna roratne roratni roratne dopełniacz roratnego roratnej roratnego roratnych celownik roratnemu roratnej roratnemu roratnym biernik roratnego roratny roratną roratne roratnych roratne narzędnik roratnym roratną roratnym roratnymi miejscownik roratnym roratnej roratnym roratnych wołacz roratny roratna roratne roratni roratne nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) lampion roratny • msza / pieśń / świeca roratna • nabożeństwo roratne
- synonimy:
- (1.1) pot. roratni[3][5]; przest. roratowy[3][5]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. roratnik mos, roraty nmos, roratka ż, roratnica ż, roratność ż, roranteria ż, rorantysta m
- przym. rorancki, roratni, roratowy
- przysł. rorancko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. roraty + -ny < łac.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) rorátní
- słowacki: (1.1) rorátny
- źródła:
- ↑
Hasło „roratny” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „roratny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- 1 2 3 Hasło „Roraty (z łac. Rorate coeli desuper…)” w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.
- ↑ Hasło „roratny” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
- 1 2 Hasło „roratowy, roratni” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, Warszawa 1900–1927.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.