rorantysta (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) daw. rel. duchowny lub członek chóru zobowiązany do uczestnictwa w mszach roratnich[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rorantysta rorantyści dopełniacz rorantysty rorantystów celownik rorantyście rorantystom biernik rorantystę rorantystów narzędnik rorantystą rorantystami miejscownik rorantyście rorantystach wołacz rorantysto rorantyści depr. M. i W. lm: (te) rorantysty[2] - przykłady:
- (1.1) Kapelę rorantystów przy Kaplicy Zygmuntowskiej ustanowił król Zygmunt Stary.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. rorancki, roratni, roratny
- przysł. rorancko
- rzecz. roraty nmos, roratnik mos, roratnica ż, roratka ż, roranteria ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „rorantysta” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „rorantysta” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.