rigo (esperanto)
rigo (1.1)
rzeczownik
- (1.1) taklowanie, otaklowanie, ustawianie / ustawienie ożaglowania, omasztowania i olinowania[1]
- odmiana:
- (1.1)
ununombro multenombro nominativo rigo rigoj akuzativo rigon rigojn - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rigilaro
- czas. rigi
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasła rigo w: Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto - edycja internetowa.
rigo (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) rosić, zraszać, nawadniać
- (1.2) poić
- (1.3) napuszczać wodę
- odmiana:
- (1) rigō, rigāre, rigāvī, rigātum (koniugacja I)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rigator m, rigatus m
- przym. riguus
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.