resistent

resistent (język niemiecki)

przymiotnik

(1.1) odporny, rezystentny

odmiana:

(1.1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der resistente ein resistenter resistenter	die resistente eine resistente resistente	das resistente ein resistentes resistentes	die resistenten resistenten resistente
Gen.	słaba mieszana mocna	des resistenten eines resistenten resistenten	der resistenten einer resistenten resistenter	des resistenten eines resistenten resistenten	der resistenten resistenten resistenter
Dat.	słaba mieszana mocna	dem resistenten einem resistenten resistentem	der resistenten einer resistenten resistenter	dem resistenten einem resistenten resistentem	den resistenten resistenten resistenten
Akk.	słaba mieszana mocna	den resistenten einen resistenten resistenten	die resistente eine resistente resistente	das resistente ein resistentes resistentes	die resistenten resistenten resistente

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Resistenz ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.