recytacja (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wydeklamowanie utworu literackiego[1][2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik recytacja recytacje dopełniacz recytacji recytacji / przest. recytacyj celownik recytacji recytacjom biernik recytację recytacje narzędnik recytacją recytacjami miejscownik recytacji recytacjach wołacz recytacjo recytacje - przykłady:
- (1.1) Jurorzy konkursu recytatorskiego wysłuchali już połowę przygotowanych przez licealistów recytacji.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) deklamacja
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. recytator m, recytatorka ż, wyrecytowanie n, recytowanie n
- czas. recytować ndk., wyrecytować dk.
- przym. recytacyjny, recytatorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. recitatio
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) recitation
- bułgarski: (1.1) рецитация ż
- czeski: (1.1) recitace ż
- duński: (1.1) recitation w
- francuski: (1.1) récitation ż
- hebrajski: (1.1) דקלום m
- hiszpański: (1.1) recitación ż
- irlandzki: (1.1) aithriseoireacht ż, reacaireacht ż
- japoński: (1.1) 暗唱
- koreański: (1.1) 암송
- niemiecki: (1.1) Rezitation ż
- nowogrecki: (1.1) απαγγελία ż
- portugalski: (1.1) recitação ż
- rosyjski: (1.1) декламация ż
- węgierski: (1.1) szavalat
- włoski: (1.1) recitazione ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.