rausz (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [rawʃ], AS: [rau̯š], zjawiska fonetyczne: u → ł
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) książk. stan odurzenia, oszołomienia u osoby będącej pod wpływem alkoholu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik rausz dopełniacz rauszu/rausza[1] celownik rauszowi biernik rausz narzędnik rauszem miejscownik rauszu wołacz rauszu - przykłady:
- (1.1) Lubię taki lekki rausz.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- na rauszu
- etymologia:
- niem. Rausch[1] → upojenie, zamroczenie, ekstaza
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.