quitter (język angielski)
- wymowa:
- bryt. IPA: /ˈkwɪ.tə/
- homofon: quittor
-
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) osoba szybko poddająca się
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Winners never quit and quitters never win. → Zwycięzcy nigdy się nie poddają, kto się poddaje, nie zwycięża.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. quit
- przym. quits, quit
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
quitter (język francuski)
czasownik
- (1.1) opuszczać
- (1.2) wyjeżdżać
- (1.3) zostawiać, porzucać (kogoś)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.3) abandonner
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. quittance ż
- związki frazeologiczne:
- ne pas quitter des yeux • ne quitte pas, ne quittez pas
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.