pustelnica (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta mieszkająca w odosobnieniu i oddająca się modlitwie
- (1.2) przen. kobieta stroniąca od innych ludzi
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pustelnica pustelnice dopełniacz pustelnicy pustelnic celownik pustelnicy pustelnicom biernik pustelnicę pustelnice narzędnik pustelnicą pustelnicami miejscownik pustelnicy pustelnicach wołacz pustelnico pustelnice - przykłady:
- (1.1) Na stoku góry już od V wieku mieszkały pustelnice.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pustelniczka, eremitka, anachoretka
- (1.2) samotnica, samotniczka
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) ascetka
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pustelnictwo n, pustelnia ż, pustka ż, pustkowie n, puszcza ż, pustelniki nmos
- forma męska pustelnik m
- przym. pustelniczy, pusty, pustawy
- przysł. pustelniczo, pusto, pustawo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. pustelnik + -ica
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: anachoretka
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.