pszenżyto (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʃɛ̃n͇ˈʒɨtɔ], AS: [pšẽṇžyto], zjawiska fonetyczne: udziąs.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) roln. sztuczna hybryda żyta i pszenicy; zob. też pszenżyto w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pszenżyto pszenżyta dopełniacz pszenżyta pszenżyt celownik pszenżytu pszenżytom biernik pszenżyto pszenżyta narzędnik pszenżytem pszenżytami miejscownik pszenżycie pszenżytach wołacz pszenżyto pszenżyta - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zboże
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żyto n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. pszenica + żyto
- uwagi:
- należy do wyjątków od zasady, że po spółgłoskach piszemy „rz”[1]
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) triticale
- duński: (1.1) rughvede w, triticale w
- hiszpański: (1.1) triticale m
- nowogrecki: (1.1) τριτικάλε n
- źródła:
- ↑
Hasło „Zasady pisowni i interpunkcji” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.