psyche (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpsɨxɛ], AS: [psyχe]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przest. dusza, duch[1]
- odmiana:
- (1.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik psyche psyche dopełniacz psyche psyche celownik psyche psyche biernik psyche psyche narzędnik psyche psyche miejscownik psyche psyche wołacz psyche psyche - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. psychiatria ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
- źródła:
- ↑ Hasło „Psyche” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 613.
psyche (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) psychika, mentalność, usposobienie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.