przyzwoitka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpʃɨzvɔˈjitka], AS: [pšyzvoi ̯itka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• epenteza i ̯ • akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) daw. starsza osoba towarzysząca młodej kobiecie dla przyzwoitości, pilnująca przestrzegania norm moralnych
- (1.2) pot. żart. osoba zakłócająca intymność zakochanym
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przyzwoitka przyzwoitki dopełniacz przyzwoitki przyzwoitek celownik przyzwoitce przyzwoitkom biernik przyzwoitkę przyzwoitki narzędnik przyzwoitką przyzwoitkami miejscownik przyzwoitce przyzwoitkach wołacz przyzwoitko przyzwoitki - przykłady:
- (1.2) Wszędzie za nimi łazisz, przestań być ich przyzwoitką.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) piąte koło u wozu
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przyzwoitość ż
- przym. przyzwoity
- przysł. przyzwoicie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) chaperon; (1.2) third wheel
- interlingua: (1.1) chaperon
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.