przyzębie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pʃɨˈzɛ̃mbʲjɛ], AS: [pšyzẽmbʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• asynch. ę • i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) anat. zespół tkanek otaczających i unieruchamiających ząb oraz mających za zadanie jego ochronę przed wnikaniem zakażenia z zainfekowanego kanału korzeniowego lub kieszonki dziąsłowej; zob. też przyzębie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przyzębie przyzębia dopełniacz przyzębia przyzębi celownik przyzębiu przyzębiom biernik przyzębie przyzębia narzędnik przyzębiem przyzębiami miejscownik przyzębiu przyzębiach wołacz przyzębie przyzębia - przykłady:
- (1.1) W wyniku chorób przyzębia dochodzi m.in. do rozchwiania i utraty zębów[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) chore / zdrowe przyzębie • choroby / higiena / tkanka / zapalenie / ostre stany przyzębia
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ząb mrz
- przym. przyzębny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. przy- + ząb + -ie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) periodontium
- francuski: (1.1) parodonte m
- niemiecki: (1.1) Zahnhalteapparat m
- rosyjski: (1.1) десна ż (desna)
- włoski: (1.1) parodonto m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.