przyświecać (język polski)

mężczyzna przyświeca (1.1) sobie latarką
wymowa:
IPA: [pʃɨɕˈfʲjɛʦ̑aʨ̑], AS: [pšyśfʹi ̯ecać], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• i → j 
​
znaczenia:

czasownik

(1.1) świecić latarką, lampą w obserwowane miejsce
(1.2) przen. stanowić motyw do określonego działania
odmiana:
(1) koniugacja I
przykłady:
(1.2) Otóż śpieszę z wyjaśnieniem: całej tej książce przyświeca idea stanowczej walki z narkotykami[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. świetlik mrz/mzw, przyświecanie n ndk., przyświecenie n dk.
czas. przyświecić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Bartłomiej Dobroczyński, Jerzy Owsiak, Orkiestra Klubu Pomocnych Serc czyli Monolog wodospad Jurka Owsiaka, 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.