przewodniczka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) turyst. kobieta zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
- (1.2) kobieta, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę
- (1.3) przywódczyni duchowa lub ideowa
- (1.4) zool. samica przewodząca stadu
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przewodniczka przewodniczki dopełniacz przewodniczki przewodniczek celownik przewodniczce przewodniczkom biernik przewodniczkę przewodniczki narzędnik przewodniczką przewodniczkami miejscownik przewodniczce przewodniczkach wołacz przewodniczko przewodniczki - przykłady:
- (1.1) Oprowadzała nas przewodniczka z muzeum w Cieszynie.
- (1.4) Najokazalsza słonica, przewodniczka stada, szła na początku grupy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przewodnictwo n, przewodzenie n, przewodniczenie n, przewodniczący m, przewodnicząca ż
- forma męska przewodnik m
- czas. przewodzić ndk., przewodniczyć ndk.
- przym. przewodnicki, przewodniczy, przewodnikowy, przewodni
- skr. pwd.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. przewodnik + -ka < pol. przewodzić
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: przewodnik
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.