przedwieczny (język polski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) bardzo stary; taki, który istniał już przed wiekami
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) prawieczny, prawiekowy, prastary, pradawny, pradziejowy, starodawny, wiekowy
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) dawny
hiponimy:
(1.1) prahistoryczny / prehistoryczny
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wieczność ż
przym. wieczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) primeval, primaeval, everlasting
  • białoruski: (1.1) першабытны (pieršabytny)
  • chorwacki: (1.1) prastar
  • czeski: (1.1) pravěký
  • estoński: (1.1) iidne
  • francuski: (1.1) primordial
  • hiszpański: (1.1) prístino
  • kaszubski: (1.1) przedwieczny, prastôri, stalatny
  • łaciński: (1.1) primaevus
  • łotewski: (1.1) pirmatnējs
  • niemiecki: (1.1) urtümlich, urzeitlich
  • nowogrecki: (1.1) πρωτόγονος (protógonos)
  • słowacki: (1.1) praveký
  • ukraiński: (1.1) первісний (pervisnyj)
  • węgierski: (1.1) ősi
  • włoski: (1.1) primordiale
źródła:

przedwieczny (język kaszubski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przedwieczny
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) prastôri, stalatny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.