przeciwpancerny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌpʃɛʨ̑ifpãnˈʦ̑ɛrnɨ], AS: [pšećifpãncerny], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) mający na celu zniszczenie lub unieszkodliwienie wszelkiego typu broni pancernej
(1.2) mający na celu zniszczenie lub unieszkodliwienie celu osłoniętego pancerzem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wiosna wybucha nagle jak poniemiecka mina przeciwpancerna, ludzie zakładają odświętne ubrania przed pierwszomajowym pochodem[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przeciwczołgowy, ppanc.
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. przeciwpancernie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) zob. przeciw + pancerny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Leon Pawlik, Ankara, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.