przeciągać (język polski)

oni przeciągają (1.1) linę
wymowa:
IPA: [pʃɛˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑], AS: [pšećõŋgać], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• asynch. ą 
​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. przeciągnąć)

(1.1) powodować za pomocą ciągnięcia, że coś przedostaje się, przechodzi przez coś na inną stronę
(1.2) zmieniać położenie czegoś, ciągnąc to
(1.3) przedłużać czas trwania czegoś

czasownik zwrotny niedokonany przeciągać się (dk. przeciągnąć się)

(2.1) wyciągać swoje członki w boki lub do góry
(2.2) trwać za długo
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) przenosić
(1.3) przedłużać
(2.1) gw. (Górny Śląsk) sztrekować
(2.2) wlec się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przeciąg m, przeciąganie n, przeciągnięcie n
czas. ciągnąć ndk., przeciągnąć
przym. przeciągły
związki frazeologiczne:
przeciągnąć kogoś na swoją stronę • przeciągać strunę
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.