prozopagnozja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja], AS: [prozopagnozʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) psych. med. niezdolność do rozpoznawania twarzy[1]; zob. też prozopagnozja w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prozopagnozja prozopagnozje dopełniacz prozopagnozji prozopagnozji / przest. prozopagnozyj[2] celownik prozopagnozji prozopagnozjom biernik prozopagnozję prozopagnozje narzędnik prozopagnozją prozopagnozjami miejscownik prozopagnozji prozopagnozjach wołacz prozopagnozjo prozopagnozje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ślepota twarzy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) prosopagnosia, face blindness
- bułgarski: (1.1) прозопагнозия ż
- niemiecki: (1.1) Prosopagnosie ż
- węgierski: (1.1) prozopagnózia
- źródła:
- ↑ Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Klub Świat Książki, Warszawa 2000, ISBN 83-7227-582-3, s. 412.
- ↑
Hasło „prozopagnozja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.