prosperować (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌprɔspɛˈrɔvaʨ̑], AS: [prosperovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) dobrze, pomyślnie rozwijać się, kwitnąć; mieć szczęście w tworzeniu czegoś
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Drogeria dobrze prosperowała, więc firmie zależało na utrzymaniu lokalu[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prosperowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maciej T. Nowak, Nowa Trybuna Opolska, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.