prościutki (język polski)
przymiotnik
- (1.1) zdrobn. od: prosty
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik prościutki prościutka prościutkie prościutcy prościutkie dopełniacz prościutkiego prościutkiej prościutkiego prościutkich celownik prościutkiemu prościutkiej prościutkiemu prościutkim biernik prościutkiego prościutki prościutką prościutkie prościutkich prościutkie narzędnik prościutkim prościutką prościutkim prościutkimi miejscownik prościutkim prościutkiej prościutkim prościutkich wołacz prościutki prościutka prościutkie prościutcy prościutkie - przykłady:
- (1.1) Widzimy, jak nasi koledzy stają się nagle posłami, jak faceci, którzy niedawno robili w gacie ze strachu i nie chcieli rozklejać prościutkich ulotek, piszą sążniste artykulasy, nauczając ludzi, co mają sądzić o świecie i polityce[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) prościuśki
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. prosty, prościusieńki, prościuteńki, prościuśki
- rzecz. prostownica ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Farciarz, Andrzej Horubała, 2003 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.