pretorianin (język polski)
pretorianie (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. wojsk. członek gwardii pretoriańskiej - elitarnej formacji zbrojnej w starożytnym Rzymie i straży osobistej cesarzy; zob. też pretorianie w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pretorianin pretorianie dopełniacz pretorianina pretorian celownik pretorianinowi pretorianom biernik pretorianina pretorian narzędnik pretorianinem pretorianami miejscownik pretorianinie pretorianach wołacz pretorianinie pretorianie - przykłady:
- (1.1) Pretorianie zostali zawczasu wycofani ze swych posterunków przez Makrona.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) gwardzista
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pretor m, pretorium n, pretoria ż
- przym. pretoriański, pretorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. praetoriani
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Praetorian, praetorian, pretorian
- białoruski: (1.1) прэтарыянец m
- czeski: (1.1) pretorián m
- esperanto: (1.1) pretoriano, pretorano
- francuski: (1.1) prétorien m
- hiszpański: (1.1) pretoriano m
- niemiecki: (1.1) Prätorianer m
- nowogrecki: (1.1) πραιτοριανός m
- rosyjski: (1.1) преторианец m
- słowacki: (1.1) prétorián m
- ukraiński: (1.1) преторіанець m
- źródła:
- ↑ Jacek Bocheński, Tyberiusz Cezar, 2009, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.