prawniczy (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dotyczący prawa lub prawników
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik prawniczy prawnicza prawnicze prawniczy prawnicze dopełniacz prawniczego prawniczej prawniczego prawniczych celownik prawniczemu prawniczej prawniczemu prawniczym biernik prawniczego prawniczy prawniczą prawnicze prawniczych prawnicze narzędnik prawniczym prawniczą prawniczym prawniczymi miejscownik prawniczym prawniczej prawniczym prawniczych wołacz prawniczy prawnicza prawnicze prawniczy prawnicze - przykłady:
- (1.1) Cennym dodatkiem są wzory najczęściej występujących w praktyce prawniczej umów i pism, komentarze specjalistów oraz bibliografia prawnicza[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prawniczek mos, prawo n, prawnik m, prawniczka ż, prawność ż
- czas. prawować się ndk.
- przym. prawny, prawy
- przysł. prawnie, prawo
- przedr. prawo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) juridical
- azerski: (1.1) hüquqi
- białoruski: (1.1) юрыдычны
- czeski: (1.1) právnický
- niemiecki: (1.1) juristisch
- rosyjski: (1.1) юридический
- słowacki: (1.1) právnický
- szwedzki: (1.1) juridisk
- ukraiński: (1.1) юридичний
- włoski: (1.1) giuridico, rzad. giuristico
- źródła:
- ↑ APASCCAPAPAP CCAPAPAP APAP RSRSCC, Shorty, „Enter”, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.