prankster (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba, która robi pranki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prankster pranksterzy dopełniacz prankstera pranksterów celownik pranksterowi pranksterom biernik prankstera pranksterów narzędnik pranksterem pranksterami miejscownik pranksterze pranksterach wołacz pranksterze pranksterzy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pranker
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prank m, pranker m
- forma żeńska pranksterka ż
- przym. prankowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ang. prankster → dowcipniś, żartowniś
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) prankster
- źródła:
prankster (język angielski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpraŋkstəɹ]
-
- znaczenia:
rzeczownik
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.