żartowniś (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʒarˈtɔvʲɲiɕ], AS: [žartovʹńiś], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) ktoś lubiący żartować
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żartowniś żartownisie dopełniacz żartownisia żartownisiów celownik żartownisiowi żartownisiom biernik żartownisia żartownisiów narzędnik żartownisiem żartownisiami miejscownik żartownisiu żartownisiach wołacz żartownisiu żartownisie - przykłady:
- (1.1) Nastoletni żartowniś, który zadzwonił na policję z informacją o bombie w szkole, został zatrzymany.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dowcipas, dowcipniś, figlarz, filut, kawalarz, sowizdrzał, wesołek, zbytnik, zgrywus, jajcarz, jajarz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żart mrz, żarcik m, żartobliwość ż, żartowanie n, zażartowanie n
- forma żeńska żartownisia ż,
- czas. żartować ndk., zażartować dk.
- przym. żartobliwy
- przysł. żartobliwie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od pol. żart
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) joker
- arabski: (1.1) مضحك ,مزاح ,بهلول ,هازل
- białoruski: (1.1) жартаўнік m
- esperanto: (1.1) ŝercemulo, ŝerculo
- francuski: (1.1) rigolo m, plaisantin m, blagueur m, farceur m
- hiszpański: (1.1) bromista m, guasón m, gracioso m
- jidysz: (1.1) (na weselu żydowskim) מאַרשעליק m (marszelik)
- niemiecki: (1.1) Spaßvogel m
- nowogrecki: (1.1) πλακατζής m
- rosyjski: (1.1) шутник m
- szwedzki: (1.1) spefågel w
- ukraiński: (1.1) жартівник m, жартун m
- włoski: (1.1) burlone m, giocherellone m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.