praetor (język angielski)

wymowa:
bryt. (RP) enPR: prēʹtôr, IPA: /ˈpɹiːtɔː/, X-SAMPA: /"pr\i:tO:/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hist. pretor
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

praetor (język łaciński)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pretor (urzędnik rzymski)
odmiana:
(1.1) praetor, praetoris (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
przykłady:
(1.1) Praetor adseruit suum servum.Pretor wyzwolił swojego niewolnika.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. praeeo
rzecz. praetorius m
przym. praetorius, praetorianus
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. prae(i) + tor[1] < łac. praeeo
uwagi:
źródła:
  1. od arch. praeitor („idący przodem”); -i- wypadło, tak też powstał praetor (źródło)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.