powiew (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpɔvʲjɛf], AS: [povʹi ̯ef], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) łagodny ruch powietrza; zob. też powiew w Wikipedii
- (1.2) przen. objaw zmian w (na ogół pozytywnym) kierunku
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik powiew powiewy dopełniacz powiewu powiewów celownik powiewowi powiewom biernik powiew powiewy narzędnik powiewem powiewami miejscownik powiewie powiewach wołacz powiewie powiewy - przykłady:
- (1.1) Na twarzy poczułem lekki powiew wiatru.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) powiew wiatru
- (1.2) powiew wolności / nadziei
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. powiewność ż, powiewanie n, powianie n, wiew mrz
- czas. powiewać ndk., powiać dk.
- przym. powiewny
- przysł. powiewnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) puff; (1.2) atmosphere
- karaimski: (1.1) йэль
- wilamowski: (1.1) łöft ż
- włoski: (1.1) bava ż, ventata ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.