potencjał (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɔˈtɛ̃nʦ̑ʲjaw], AS: [potẽncʹi ̯au̯], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) tkwiący w kimś lub czymś zasób możliwości[1]
- (1.2) fiz. miara energii potrzebnej do przeniesienia jednostkowego ładunku (np. ładunku elektrycznego lub masy) z nieskończoności do danego punktu
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik potencjał potencjały dopełniacz potencjału potencjałów celownik potencjałowi potencjałom biernik potencjał potencjały narzędnik potencjałem potencjałami miejscownik potencjale potencjałach wołacz potencjale potencjały - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) możliwości, zdolność[2]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. potencjalny
- rzecz. potencja ż
- przysł. potencjalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. potentia → zdolność, możność
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) potential, capability, abilities, potentiality; (1.2) potential
- białoruski: (1.1) патэнцыял m
- duński: (1.1) potentiel n
- hiszpański: (1.1) potencial m
- niemiecki: (1.1) Leistungsfähigkeit ż, Potential n, Potenzial n; (1.2) Potential n
- ukraiński: (1.1) потенціал m
- źródła:
- ↑ Hasło „potencjał” w: SJP.pl.
- ↑ synonimy.ux.pl.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.