potajemny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔtaˈjɛ̃mnɨ], AS: [potai ̯ẽmny], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) trzymany bądź wykonywany w tajemnicy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik potajemny potajemna potajemne potajemni potajemne dopełniacz potajemnego potajemnej potajemnego potajemnych celownik potajemnemu potajemnej potajemnemu potajemnym biernik potajemnego potajemny potajemną potajemne potajemnych potajemne narzędnik potajemnym potajemną potajemnym potajemnymi miejscownik potajemnym potajemnej potajemnym potajemnych wołacz potajemny potajemna potajemne potajemni potajemne - przykłady:
- (1.1) […] była na tropie potajemnych, więc tym samym zakazanych stosunków najmłodszej siostry z panem Albinem […][1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) skryty, ukradkowy, sekretny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. potajemnie, tajemniczo
- rzecz. tajemnica ż, tajność ż
- przym. tajemniczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hugger-mugger, furtive
- białoruski: (1.1) тайны
- hiszpański: (1.1) furtivo
- interlingua: (1.1) clandestin
- portugalski: (1.1) segredo
- szwedzki: (1.1) hemlig, dold
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.