popyt (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpɔpɨt], AS: [popyt]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) ekon. ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik popyt dopełniacz popytu celownik popytowi biernik popyt narzędnik popytem miejscownik popycie wołacz popycie - przykłady:
- składnia:
- (1.1) popyt na +B.
- kolokacje:
- (1.1) mieć / znaleźć popyt • cieszyć się popytem
- synonimy:
- (1.1) zapotrzebowanie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. popycik mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) demand
- czeski: (1.1) poptávka ż
- hiszpański: (1.1) demanda ż
- niemiecki: (1.1) Nachfrage ż, Bedarf m
- nowogrecki: (1.1) ζήτηση ż
- rosyjski: (1.1) спрос
- szwedzki: (1.1) efterfrågan w
- ukraiński: (1.1) попит
- węgierski: (1.1) kereslet
- włoski: (1.1) domanda ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.