pomazaniec (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. ktoś wybrany na króla, namaszczony na urząd

(1.2) przen. wybraniec

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pomazaniec	pomazańcy
dopełniacz	pomazańca	pomazańców
celownik	pomazańcowi	pomazańcom
biernik	pomazańca	pomazańców
narzędnik	pomazańcem	pomazańcami
miejscownik	pomazańcu	pomazańcach
wołacz	pomazańcze	pomazańcy
depr. M. i W. lm: (te) pomazańce

przykłady:

(1.1) Pokuta, mówił stary biskup, z powrozem na szyi, boso, ze świecą w ręku, u drzwi kościelnych stać lata całe, kościołowi oddać wszystko co ma, a precz iść z kraju, bo pomazany krwią ojcowską, pomazańcem Bożym być nie może^[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. pomazanka ż, pomazanie n, pomazywanie n

czas. pomazać dk., pomazywać ndk.

przym. pomazańczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. pomazać + -aniec

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) anointed
• esperanto: (1.1) unktito
• niemiecki: (1.1) Gesalbter m
• włoski: (1.1) unto m

źródła: