polaj (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈpɔlaj], AS: [polai ̯]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) środ. uczn. język polski jako nazwa przedmiotu szkolnego
(1.2) środ. uczn. lekcja języka polskiego
odmiana:
przykłady:
(1.1) Dostałem pałę z polaja.
składnia:
kolokacje:
(1.1) baba / babka / facet / facetka / nauczycielka / pan / pani od polaja • nauczycielka / pani z polaja • dwója / pała z polaja • klasówa / matura / sprawdzian /test z polaja • (nie) zdać z polaja
synonimy:
(1.1) uczn. polak, polski, język polski
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.