pojeb (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpɔjɛp], AS: [poi ̯ep], zjawiska fonetyczne: wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. wulg. pogard. człowiek działający irracjonalnie, idiotycznie; ktoś „pojebany” lub kogo „pojebało”
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 2. os. lp rozk. od: pojebać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pojeb pojeby dopełniacz pojeba pojebów celownik pojebowi pojebom biernik pojeba pojebów narzędnik pojebem pojebami miejscownik pojebie pojebach wołacz pojebie pojeby - przykłady:
- (1.1) Zrobiłaś się wściekła i rozgoryczona. Jak tak dalej pójdzie zmienisz się w niezłego pojeba.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) być / stać się pojebem
- synonimy:
- (1.1) wariat, świr, szaleniec, wulg. pojebaniec, popierdoleniec, zjeb
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pojebaniec m, jebanie n, pojebus mos, jebak mzw/mos
- czas. pojebać, dojebać, jebać, odjebać, zjebać
- przym. pojebany, jebnięty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.