świr (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɕfʲir], AS: [śfʹir], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. osoba chora umysłowo
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik świr świry dopełniacz świra świrów celownik świrowi świrom biernik świra świrów narzędnik świrem świrami miejscownik świrze świrach wołacz świrze świry - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wariat, krejzol, gw. lwow. świrek, świrk
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. świrk m, świrowanie n, ześwirowanie n, świrus m, świruska ż
- zdrobn. świrek m
- czas. świrować ndk., ześwirować dk.
- przym. świrnięty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) dingo m/ż, allumé m, toqué m
- hiszpański: (1.1) majareta m, chiflado m, tocado del ala
- szwedzki: (1.1) tok w, stolle w, tokstolle w, knäppgök w, knäppskalle w, knasboll w, dårfink w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.