pogłówne (język polski)

wymowa:
IPA: [pɔˈɡwuvnɛ], AS: [pogu̯uvne]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) hist. w dawnej Polsce: podatek płacony od każdej osoby pochodzenia tatarskiego, żydowskiego bądź cygańskiego[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. pogłówny
wyrażenie podatek pogłówny
rzecz. głowa ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • włoski: (1.1) capitazione ż, testatico m
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 127.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.