podstawa prawna (język polski)

wymowa:
IPA: [pɔtˈstava ˈpravna], AS: [potstava pravna], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1) praw. przepis prawny lub przepisy prawne, które uzasadniają wydanie aktu prawnego niższego rzędu lub podjęcie czynności prawnej lub faktycznej
odmiana:
(1.1) związek zgody;
przykłady:
(1.1) Policjant zarekwirował samochód, ale nie podał podstawy prawnej tego zarekwirowania.
(1.1) Podstawą prawną zatrzymania podejrzanego przez Policję jest art. 244 kpk (= artykuł dwieście czterdziesty czwarty kodeksu postępowania karnego).
składnia:
kolokacje:
(1.1) podstawa prawna rozporządzenia / zarządzenia / uchwały / decyzji administracyjnej • wadliwa podstawa prawna • konstrukcja / sformułowanie podstawy prawnej • brak podstawy prawnej • bez podstawy prawnej
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) legal base
  • hiszpański: (1.1) base legal ż
  • rosyjski: (1.1) правовая основа ż
  • węgierski: (1.1) jogalap
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.