podnóże (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɔdˈnuʒɛ], AS: [podnuže]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) miejsce u spodu czegoś, co się wznosi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik podnóże podnóża dopełniacz podnóża podnóży[1] celownik podnóżu podnóżom biernik podnóże podnóża narzędnik podnóżem podnóżami miejscownik podnóżu podnóżach wołacz podnóże podnóża - przykłady:
- (1.1) U podnóża góry rósł las.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) base, bottom, foot
- duński: (1.1) fod w
- hiszpański: (1.1) pie m, falda ż
- japoński: (1.1) 麓
- niemiecki: (1.1) Fuß n
- nowogrecki: (1.1) πρόποδες m lm, υπώρεια ż, ριζοβούνι n
- źródła:
- ↑
Hasło „podnóże” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.