spód (język polski)
spód (1.1) konsoli
spód (1.2) huby
- wymowa:
- IPA: [sput], AS: [sput], zjawiska fonetyczne: wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) dolna część czegoś, stanowiąca zwykle dno lub podstawę
- (1.2) dolna lub odwrotna strona czegoś
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik spód spody dopełniacz spodu spodów celownik spodowi spodom biernik spód spody narzędnik spodem spodami miejscownik spodzie spodach wołacz spodzie spody - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dno, podstawa
- antonimy:
- (1.2) wierzch
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. spodek m, spodeczek m, spodzik m, spodnie nmos, spodenki nmos, spódnica ż, spódniczka ż, spodziectwo n
- przym. spodni
- przysł. pod spodem, spodnio
- związki frazeologiczne:
- wąchać kwiatki od spodu
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bottom; (1.2) underside, undersurface
- arabski: (1.1) أسفل
- estoński: (1.1) põhi; (1.2) põhi, alakülg, alumine külg
- kataloński: (1.1) fons
- niemiecki: (1.2) Unterseite ż
- rosyjski: (1.1) низ m; (1.2) низ m
- ukraiński: (1.1) низ m; (1.2) низ m, спід m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.