podkarpacki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔtkarˈpaʦ̑ʲci], AS: [potkarpacʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) związany z Podkarpaciem, dotyczący Podkarpacia[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik podkarpacki podkarpacka podkarpackie podkarpaccy podkarpackie dopełniacz podkarpackiego podkarpackiej podkarpackiego podkarpackich celownik podkarpackiemu podkarpackiej podkarpackiemu podkarpackim biernik podkarpackiego podkarpacki podkarpacką podkarpackie podkarpackich podkarpackie narzędnik podkarpackim podkarpacką podkarpackim podkarpackimi miejscownik podkarpackim podkarpackiej podkarpackim podkarpackich wołacz podkarpacki podkarpacka podkarpackie podkarpaccy podkarpackie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Ruś Podkarpacka • Rusini podkarpaccy • województwo podkarpackie
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Podkarpacie n, Karpaty nmos
- przym. karpacki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. pod + karpacki
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Subcarpathian
- baskijski: (1.1) subkarpatiko
- czeski: (1.1) podkarpatský
- hiszpański: (1.1) subcarpático
- karpatorusiński: (1.1) підкарпатьскый, подкарпатьскый
- rosyjski: (1.1) подкарпатский
- słowacki: (1.1) podkarpatský
- ukraiński: (1.1) підкарпатський
- źródła:
- ↑
Hasło „podkarpacki” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.