Rusin (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przedstawiciel narodu wschodniosłowiańskiego; zob. też Rusini w Wikipedii
(1.2) hist. mieszkaniec Rusi
(1.3) etn. przedstawiciel wschodniosłowiańskiej grupy etnicznej
(1.4) st.pol. wyznawca prawosławia lub grekokatolicyzmu
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) Białorusin • Małorusin • Wielkorusin
(1.3) Rusini Panońscy • Rusini karpaccy • Rusini Szlachtowscy • Karpatorusini
synonimy:
(1.1-3) Rus
antonimy:
hiperonimy:
(1.1-3) Słowianin
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) Białorusin, Ukrainiec, Rosjanin, Łemk, Karpatorusin
(1.3) Łemko, Bojko, Hucuł, Karpatorusin
(1.4) prawosławny, grekokatolik
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ruś, Rus, Rosja
forma żeńska Rusinka
przym. rusiński, ruski, rosyjski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Ruś, gr. Ρωσία
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) Ruthenian; (1.2) Ruthenian; (1.3) Ruthenian, Rusyn
  • białoruski: (1.3) русін m
  • chorwacki: (1.3) Rusin m
  • czeski: (1.3) Rusín m
  • esperanto: (1.1) rzad. ruteno, rusjano; (1.3) ruteno, rusino
  • karpatorusiński: (1.3) Русин m
  • niemiecki: (1.3) Russine m, Ruthene m
  • rosyjski: (1.3) русин m
  • serbski: (1.3) Русин m
  • słowacki: (1.3) Rusín m
  • ukraiński: (1.3) русин m
  • węgierski: (1.3) ruszin
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.