podbój (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpɔdbuj], AS: [podbui ̯]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) wkroczenie i opanowanie terenów zajmowanych przez kogoś innego
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik podbój podboje dopełniacz podboju podbojów celownik podbojowi podbojom biernik podbój podboje narzędnik podbojem podbojami miejscownik podboju podbojach wołacz podboju podboje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) kolonizacja, konkwista
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. podbijanie n, podbicie n
- czas. podbijać ndk., podbić dk.
- przym. podbojowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) subjugation, conquest
- arabski: (1.1) فتح
- esperanto: (1.1) konkero
- interlingua: (1.1) conquesta
- kataloński: (1.1) conquesta ż
- rosyjski: (1.1) завоевание n
- szwedzki: (1.1) erövring w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.