pocieszyciel Hioba (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔʨ̑ɛˈʃɨʨ̑ɛl ˈxʲjɔba], AS: [poćešyćel χʹi ̯oba], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) książk. przyjaciel, który w obliczu nieszczęścia chce nam udowodnić, że wynikło ono z naszej winy, i w ten sposób powiększa nasze zmartwienie[1]
- odmiana:
- (1.1) związek rządu,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pocieszyciel Hioba pocieszyciele Hioba dopełniacz pocieszyciela Hioba pocieszycieli Hioba celownik pocieszycielowi Hioba pocieszycielom Hioba biernik pocieszyciela Hioba pocieszycieli Hioba narzędnik pocieszycielem Hioba pocieszycielami Hioba miejscownik pocieszycielu Hioba pocieszycielach Hioba wołacz pocieszycielu Hioba pocieszyciele Hioba - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Job's comforter
- źródła:
- ↑ Hasło „Hiob” w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.